غزلسرا
درباره سایت
آخرین مطالب
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- در آغوشت کشیدم مثل خاک مرده باران را
- بوسه می خواهم من از آن گونه های روشنش
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- شلّاق موج است این که آمد سهم ساحل شد
- اي آنکه در گلوي تو شوق شراب نيست
- آن تندباد تير، بگو با تنت چه کرد؟
- اصلا به حال ما چه فرقي دارد اين باران ؟
- وقتي تورا از اين دل تنگم خدا گرفت
- هرچند درد و حسرت و اندوه و آه نيست
امکانات وب
دستم , دلم , سرم نه ,... تنم درد می کند
دستم که می زنی , بدنم درد می کند !
جوراب و کفش من , کت و شلوار آبی ام
تا دکمه های پیرهنم ... درد می کند
در ذاتِ جمله های من , اندوه ریختند
مصرع به مصرعِ سخنم درد می کند
با اجتماع بهت زده , جمع بی جنون ...
هر لحظه هر کجا که "منم" درد می کند
احساس می کنم که خطوط پیاده رو ...
_در لحظه ی قدم زدنم درد می کند _
جمع اند ابرهای جهان در نگاه "او"
اشک است اشک... چشمِ "زنم", درد می کند !؟
حتی همین غزل که شبیه خود من است
_تا بیت بیت می شکنم _ درد می کند
باران شو و ببار! کویرم که تشنه تن
هر بوته بوته ی گوَنم درد می کند
"مرفین" بوسه های تو , خوابم نمی کند
مژّه به مژّه دوختنم درد می کند
ای "عاشق توام" وَ تو ای "دوست دارمت"!
حرف از تو می زنم... دهنم درد می کند !...
شعر از سید محمد علی رضازاده