غزلسرا
درباره سایت
آخرین مطالب
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- در آغوشت کشیدم مثل خاک مرده باران را
- بوسه می خواهم من از آن گونه های روشنش
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- شلّاق موج است این که آمد سهم ساحل شد
- اي آنکه در گلوي تو شوق شراب نيست
- آن تندباد تير، بگو با تنت چه کرد؟
- اصلا به حال ما چه فرقي دارد اين باران ؟
- وقتي تورا از اين دل تنگم خدا گرفت
- هرچند درد و حسرت و اندوه و آه نيست
امکانات وب
گل"و یا"پوچ"بگو دستِ دلم را وا کن
گلِ گم مانده ی اقبال مرا پیدا کن... !
سرِ دندان تو چون ماه سپید است-بخند
دل حسرت زده را آب تر از دریا کن!
همه ی ترسِ من این است که چشَمت بزنند
لااقل پنجره ات را به جهان کم وا کن
غم گیسوی تو دارد،شبِ دلتنگیِ من
زودتر این شبِ نفرین شده را فردا کن
تو که دلگرم تر از سینه ی تابستانی
لطف کن دستِ دلِ یخ زده ام را "ها"کن
"شمسِ" بابلسرِ دلتنگی ی من،حرف بزن
شهرِ حیرت زده را، یک شبه "مولانا" کن
شعر از سید محمد علی رضازاده