تاریکی ست بعدِ تو سهم چراغ ها

تاریکی ست بعدِ تو سهم چراغ ها
کز کرده اند گوشه ی خود این اتاق ها

آتش گرفته ای خبرت را تمام شهر
از من گرفته اند تو را، هِی سراغ ها

می ترسم از همه، خبر و روزنامه ها
می ترسم از سیاهیِ بال کلاغ ها

گفتند شعله ها همه اش اتّفاق بود
این بار هم تویی وسط اتّفاق ها

رفتی و باز بعدِ تو خاموش می شود
تکلیف روشنِ همه ی این اجاق ها

هی داغ پشتِ داغ و هوا سرد و سردتر
عادت نمی کنیم چرا ما به داغ ها؟

شعر از اکرم حیدری