غزلسرا
درباره سایت
آخرین مطالب
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- در آغوشت کشیدم مثل خاک مرده باران را
- بوسه می خواهم من از آن گونه های روشنش
- لب این پنجره چندیست به جان آمده ایم
- شلّاق موج است این که آمد سهم ساحل شد
- اي آنکه در گلوي تو شوق شراب نيست
- آن تندباد تير، بگو با تنت چه کرد؟
- اصلا به حال ما چه فرقي دارد اين باران ؟
- وقتي تورا از اين دل تنگم خدا گرفت
- هرچند درد و حسرت و اندوه و آه نيست
امکانات وب
لب این پنجره چندیست به جان آمده ایمبه تماشاگه بی نام و نشان آمده ایمنامه دادیم که شاید برسد دست اجلخودمان زودتر از نامه رسان آمده ایمذره ای بهره نبردیم از عالم نکندما فقط بهر تماشای جهان آمده ایم!فرصتی پیش نیامد که لبی باز کنیماز غم لال نمردن به زبان آمده ایمقدر یک ثانیه شادی نرسیدست به ماعذر خواهیم اگر دلنگران آمده ایمجانمان را به لب آورد خزانی که گذشتلب این پنجره چندیست به جان آمده ایمشعر از فرامرز عرب عامری
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
در آغوشت کشیدم مثل خاک مرده باران راتحمل کن کمی، اندوه آغوش بیابان راسر ناسازگاری دارم اما پافشاری کنبیابان سخت عادت میکند آداب مهمان راچه تقدیری که پایان بیابان ها بیابان هاستدر آغوشم بخوان این بیتادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
بوسه می خواهم من از آن گونه های روشنشیا گذارم عصر یک پاییز سر بر دامنشآنچنان که باد بازی می کند با موی اوفرصتی باشد که من با دکمه ی پیراهنشگرچه پوشیدست و چون هر غنچه دارد او حجابکوچه عاشق می شود از نادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
لب این پنجره چندیست به جان آمده ایمبه تماشاگه بی نام و نشان آمده ایمنامه دادیم که شاید برسد دست اجلخودمان زودتر از نامه رسان آمده ایمذره ای بهره نبردیم از عالم نکندما فقط بهر تماشای جهان آمده ایم!فرصادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
شلّاق موج است این که آمد سهم ساحل شداز " کِشت رفتن " خوشه خوشه درد حاصل شدپیشانی هر بیت بیتم آه ! بعد از تواز اعتبار افتاد و سهمش مُهر باطل شدبعد از تو از این ابرها باران که نه امّاهی درد پشت درد ، پادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
اي آنکه در گلوي تو شوق شراب نيستدرد تو آنچنان که نوشتند آب نيستتغيير نسبت عطش بي حساب توبا اشکهاي مرثيه خوان بي حساب نيستچندي ست مثل حُرّ به دو راهي رسيده اماما مرا جسارت آن انتخاب نيستمن با جهاد اکبادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
آن تندباد تير، بگو با تنت چه کرد؟با قلبِ مثل آينهي روشنت، چه کرد؟وقتي که عرش را به تلاطم کشيده است،با ما، ببين که روضهي افتادنت چه کردميگفت روضهخوان: که تنت غرق تير بودهر تير، واژگون که شدي، با تادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
اصلا به حال ما چه فرقي دارد اين باران ؟اينقدر بي موقع چرا مي بارد اين باران ؟ما خشك سالي را به جان و تن خريدارِیم ما را به حال خود اگر بگذارد اين بارانوقتي قراري عاشقانه نيست، بهتر نيستدست از سر بي چادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
وقتي تورا از اين دل تنگم خدا گرفت
با من تمام عالم و آدم عزا گرفت
شبهاي بي تو ماندن و تکرار اين سؤال:
اين دلخوشي ِساده ي ما را چرا گرفت؟ .
درچشمهاي تيره ي تو درد خانه کرد
در چشم هاي روشن من غصّه پا گرفت .
هي گريه پشت گريه و هي صبر پشت صبر
هر کس شنيد قلبش از اين ماجرا گرفت .
بعد از تو کار هر شب من جز دعا نبود
هي التماس و گريه و هي نذر...تا گرفت .
حالا که آمدي چه قَدَر تلخ و خسته اي
اصلا!خدا دوباره تو را داد ؟يا...گرفت؟
شعر از بیتا اميري
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
هرچند درد و حسرت و اندوه و آه نيستاما دلم گرفته، دلم رو براه نيست
حالا که اشک سرمه ي چشم مرا گرفتديدي که هردوچشم غريبي سياه نيست؟!
گفتم چه اشتباه بزرگيست عاشقيگفتي هميشه فرصت اين اشتباه نيست
امشب اگر به بوسه لبت وا شد و نشدقدري بخند،خنده که ديگر گناه نيست
دستت به من نمي رسد و شکوه مي کنيناکامي پلنگ که تقصير ماه نيست
با بغض و قهر و اخم به ديدار من نيااين دل حريف يک تنه ي يک سپاه نيست
قدري بخند و وزن غزل را بهم بريزهرچند در غزل همه چي]ز[دلبخواه نيست
شعر از بيتا اميري
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
من هر گلي را آب دادم زردتر شد
هر دست سردي را گرفتم، سردتر شد
هي قد کشيدم زير بار مشکلاتم
من زندگي را ساختم او مردتر شد
سيلي به سيلي صورتم را سرخ کردم
من درد پشت درد و او بي دردتر شد
با درد، با اندوه، با ترديد و با اشک
هي زن شدم، هي زندگي نامردتر شد
گفتم مگر با اين غزل تسکين بگيرم
با بيت بيتش سينه ام پر درد ترشد .
شعر از بیتا امیری
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
پرنده باشي و از آسمان به خاک بيافتيتنت مچاله شود، ناگهان به خاک بيافتي
تمام خاطره ها بگذرند توي خيالتبه خود نگاه کني، خون بپاشد از پر و بالت
به خود بپيچي و از درد، آشيانه بسازياز اشک گِل بکني خاک را و خانه بسازي
گلوله توي پرت باشد و تو هيچ ندانيکه نوبت سفرت باشد و تو هيچ نداني
چقدر بايد از اين درد دست و پا بزني تا...؟چگونه زودترش مرگ را صدا بزني تا...؟
چقدر مزه کني تلخي هميشه ي خود را؟چگونه جمع کني قلبِ خُرده شيشه ي خود را؟
چقدر ناله کني توي خون تازه بخوابي؟چگونه تا به ابد مثل يک جنازه بخوابي؟
از آنچه داشتهاي يک زمان، چگونه بگويي؟بدون بال و پر از آسمان چگونه بگويي؟
کجاي زندگيات غير اشتباه نبوده؟کدام زخم تو کفاره ي گناه نبوده
که از سکوت تو کي يک زبان تازه بسازد؟از استخوان هايت نرده بان تاادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
جـنون مقدمــه اي از وقوع عصيان بودهوا،هـــواي قــريب الشـــکست ايمان بود
سکوت تلـخِ ورم هاي ناشي از ماندنو شاعرانه...؛ غـزل هات هم هراسان بود
هجـوم ممتد عشقي که زخم سطحي داشـتکه درد، شعر عمـــيقي به شــوق باران بود
حــضور مطــلـق دلشوره ها و تـنهاييمـرور خاطره در ذهن هر خـــــيابان بود
هــميشــــه پنجره تنـــــها رفيق دردت شدميان شـــهر غريبــي که پر ز انــسان بود
قسم به هرچه جنون درسرت غزل مي شدبگو دوباره دراين قصه "مــرد" ويران بود
بگـــــــو حکايـــت سيگارِ در خــيالاتـــتچگونــــه ســـوخت که تشبيهِ زردِ آبان بود
بـــــگو چگونــه بــخوانم دلـــيل مرگت راشــــــبيه هر غزلي که بدون پايان بود
کســـي ميان شما در ســـکوت مطلق مردکه درخـودش فوران هاي تلخ طوفان بود
شعر از علي توکلي
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
اين قلب ترک خورده ي من بند به مو بود
من عاشق او بودم و او عاشق "او" بود
باشد که به عشقش برسد هيچ نگفتم
يک عمر در اين سينه غمش راز مگو بود
من روي خوش زندگي ام را که نديدم
هر روز دعا کرده ام اي کاش دو رو بود
عمر کم و بي همدم و غرق غم و بي تو
چاقوي نداري همه دم زير گلو بود
من روي سرم سنگ لحد بود و دلم خوش
که زير سرش نرم شبيه پر قو بود
شعر از سيد تقي سيدي
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور
پاييز ميرسد كه مرا مبتلا كندبا رنگهاي تازه مرا آشنا كند
پاييز ميرسد كه همانند سال پيشخود را دوباره در دل قاليچه، جا كند
او ميرسد كه از پس نه ماه انتظارراز درخت باغچه را بر ملا كند
او قول داده است كه امسال از سفراندوههاي تازه بيارد ـ خدا كند ـ
اادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: مهسا میرزاپور