غزلسرا

پروانه ای در پیله ی پندار بودمدر بی زمانی خواب را بیدار بودم من احتمالا بودم و حتما نبودممن در گمان خویش در انگار بودم در ماجرای میوه ی ممنوعه ی توبیماربودم , مار بودم مار بودم ... وقتی بشر را نوبت چشم تو دادندمن بی خبر در انزوای غار بودم تا در مدار ماه افتادم به گردشبی دوست وبی دشمن وبی یاربود مبخت بشر یک یک به دست عشق وا شدمن بار زیرین ته انبار بودم این خون دلها خوردن من تازگی نیستاز بند ناف مادرم , خونخوار بودم شعر از سید محمد علی رضازاده ...

بند بدن نبودم و از تن در آمدمبيرون زدم از آينه ، از " من " در آمدم موسي نبودم اما در خلسه اي شگفتتاريک محض رفتم و روشن در آمدم نوري شدم که طاقت خاموشي اش نبودچون شعله اي کشيده به شيون در آمدم اي شبدر چهار پري که به يمن توهر بار زنده از دل بهمن در آمدم من لب نداشتم که ببوسم تو را ولياز شدت سکوت به گ...

گمان كرده بودم كه مهمان بيايدپَرِ چاي چون روي ليوان بيايد گمان كرده بودم كه نظمى قرار استبه اين حال و روز پريشان بيايد سفر سرنوشت من و توست، اين راهبعيد است جايي به پايان بيايد "گرفتم" پس از رفتنت گريه كردمبه گلدان چه!؟ در كوچه باران بيايد كلامي ست در پشت لب هاي وامانده --بالا نيامدكه با جان بيايد ت...